شمارهٔ ۱۵۴

جستجوی جان جانان کن که جان پیداست کیست

میزبان را شو شناسا میهمان پیداست کیست

چون شنیدم رمز «الرحمن علی العرش استوا»

بر سریر آسمان بنشسته آن پیداست کیست

جز درون دیده، خوبان راه نتوانند کرد

آن که در دل ها اثر دارد نهان پیداست کیست

آن که بر صدر این نه آشیان کرده است دوش

از سکونت کردگان آستان پیداست کیست

معرفت بر ظاهر اشیا سعیدا مشکل است

ورنه در باطن تجلی کرده آن پیداست کیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع