راز سخن

حکمت شمارهٔ ۱۰۵

همه‌ کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی.

همه‌ کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی.
قاضی چو به‌ رشوت بخورد پنج خیار
ثابت کند از بهر تو ده خربزه‌زار

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.