باب هشتم در آداب صحبت
حکمت شمارهٔ ۹۳
آن را که گوش ارادت گران آفریدهاند، چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان میبرد، چه کند که نرود؟
شب تاریک دوستان خدایمیبتابد چو روز رخشنده
وین سعادت به زور بازو نیستتا نبخشد خدای بخشنده
از تو به که نالم که دگر داور نیستوز دست تو هیچ دست بالاتر نیست
آن را که تو رهبری کسی گم نکندوآن را که تو گم کنی کسی رهبر نیست
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.