شعر ۲۳ - فی مدح صاحب دیوان

ما هذه الدنیا بدار مخلد

طوبی المدخر النعیم الی غد

کالصاحب الصدر الکبیر العالم ال

... متعفف البر الاجل الامجد

میزان عدل لایجور ولا یحی ...

ف و ما اعتدی الا علی من یعتدی

بشر الینا بالرجاء بمنه

و تقایض الدنیا بدولة سرمد

مهمارجوت رجوت خیرالمرتجی

و اذا قصدت قصدت خیرالمقصد

مدت حیوة الناس تحت ظلاله

لا زال فی اهنی الحیوة و ارغد

هذی خلال الزاکیات وصفته

لمحمد بن محمدبن محمد

او یحسب الانسان ماسلک اهتدی

لا، من هداه الله فهو المهتدی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع