باب اول در عدل و تدبیر و رای
نمایش اشعار صفحه 1 از 1
فهرست اشعار
- بخش ۱ - سر آغاز
- بخش ۲ - حکایت در تدبیر و تأخیر در سیاست
- بخش ۳ - گفتار اندر بخشایش بر ضعیفان
- بخش ۴ - در معنی شفقت بر حال رعیت
- بخش ۵ - حکایت در شناختن دوست و دشمن را
- بخش ۶ - گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم
- بخش ۷ - هم در این معنی
- بخش ۸ - حکایت در معنی شفقت
- بخش ۹ - حکایت اتابک تکله
- بخش ۱۰ - حکایت ملک روم با دانشمند
- بخش ۱۱ - حکایت مرزبان ستمگار با زاهد
- بخش ۱۲ - گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان
- بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت با ناتوانان در حال توانایی
- بخش ۱۴ - حکایت
- بخش ۱۵ - اندر معنی عدل و ظلم و ثمرهٔ آن
- بخش ۱۶ - حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان
- بخش ۱۷ - صفت جمعیت اوقات درویشان راضی
- بخش ۱۸ - حکایت عابد و استخوان پوسیده
- بخش ۱۹ - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنها
- بخش ۲۰ - حکایت شحنه مردم آزار
- بخش ۲۱ - حکایت حجاج یوسف
- بخش ۲۲ - در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان
- بخش ۲۳ - حکایت در این معنی
- بخش ۲۴ - گفتار اندر بیوفائی دنیا
- بخش ۲۵ - در تغیر روزگار و انتقال مملکت
- بخش ۲۶ - حکایت قزل ارسلان با دانشمند
- بخش ۲۷ - حکایت
- بخش ۲۸ - حکایت پادشاه غور با روستایی
- بخش ۲۹ - حکایت مأمون با کنیزک
- بخش ۳۰ - حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگر
- بخش ۳۱ - حکایت زورآزمای تنگدست
- بخش ۳۲ - حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیرد
- بخش ۳۳ - گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشی
- بخش ۳۴ - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن
- بخش ۳۵ - گفتار اندر تقویت مردان کار آزموده
- بخش ۳۶ - گفتار اندر دلداری هنرمندان
- بخش ۳۷ - گفتار اندر حذر کردن از دشمنان
- بخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر
- بخش ۳۹ - گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی
- بخش ۴۰ - گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید
- بخش ۴۱ - گفتار اندر پوشیدن راز خویش