بخش ۶۰ - جواب دادن برهمن

به پاسخ بدو گفت پیر گزین

که آرام در زیر تیغت زمین

به گیتی فراتر ز عدل کیان

ندانم به عالم چه بندد میان

فراخی به کیهان بود داد کی

که تنگی نسازد به گیتیش پی

شهی را که نه داد باشد نه دین

به گیتی نباشد ورا آفرین

دگر داد و دینش برآید زکاخ

شود ایمن آنگه جهان فراخ

شهی کو ز داد و دهش شد تهی

از آن شه بسی بهتر آمد رهی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع