شمارهٔ ۲۳

شرم از ابروی آن ابرو کمان کرد آسمان

زان هلال عید را امشب نهان کرد آسمان

ساقی از بهر صبوح عید می در جام خواست

خون به جام میگساران آسمان کرد آسمان

دختر رز را که ساقی پرده از رخ برگرفت

باز پنهان در بلورین پرنیان کرد آسمان

نیم درهم سود کرد اما به بزم جشن عید

صد هزاران در بذل شه زیان کرد آسمان

از چه ننماید مگر از روزه جرم ماه را

همچو جسم ما نزار و ناتوان کرد آسمان

ماه نو در ابر پنهان گشت و او را شرمسار

از رکاب خسرو صاحبقران کرد آسمان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع