صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
۵۳۳- مولانا عبدالوهاب رشتی
از فضلای رشت گیلانست و در علوم نجوم ماهر و احکام او در آن امر بر همه کس ظاهر و عروض و قافیه و صنایع شعری را خوب دانسته و بغایت خلیق و خوش صحبت بوده و در همه روشی شعر گفته این ابیات از اوست :
منه کاکل به پیشانی و میل فتنه کمتر کنجهانی را بس است آنزلف،کاکل را پس سرکن
کسی کاو را نظر بر عارض آن ماهرو باشدهمی خواهم که نور چشم من در چشم او باشد
ز بیوفایی جانان چنان نمود مراکه دل نهم . بجدایی و دل نبود مرا
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.