صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
۴۶۴- مولانا فتحی کور قزوینی
از مردم قزوین است بسیار ستم ظریف و مردم آزار بود آخر در جوانی وفات یافت این دو مطلع از اوست :
به هر زمین که چکید آب چشم گریانمدمید خار ملامت، گرفت دامانم
غریب بر سر کوی حبیب می میرمبیا اجل که بجایی غریب می میرم
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.