صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

۳۰۲- مولانا موالی تونی

ابیات آبدار و اشعار هموار بسیار دارد و صفات حمیده و اخلاق پسندیده ی او زیاده از تعریف است که به توصیف راست آید این دو رباعی از جمله اشعار اوست :

چون نیک کنی تفحص احوالشمرگ است که میرسد ز اقلیم وجود

عمرست که میرود باستقبالشزاهد، ز غم زمانه محزون و فگار

ما از غم یار این چنین زار و نزارشک نیست که هر دو را کشد آخر کار

وفات او در شهور سنه تسع و اربعین و تسعمایه اتفاق افتاد . این مطلع نیز از اوست :

او را غم روزگار و ما را غم یارفرهاد رفت و کوه ملامت بجا گذاشت

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع