صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
۴۹- میرکمال الدین حسین خلقی
ولد میر حکیمی طبیب است مرد عاشق پیشه و لوند مشربست و در فصاحت و بلاغت بی نظیر زمان، دیوان غزل تمام کرده و در دیگر اقسام نیز شعر میگوید این ابیات از اشعار اوست :
تنها نه همین دشمنم آن عهد شکن شدهر کس که باو دوست شدم دشمن من شد
ای گرد کوی یار دمی از هوا نشینمهمان مردمان شو و در دیده ها نشین
ای تیریار کاز نظرش در فتاده ایما هم فتاده ایم به پهلوی ما نشین
دمی تو را ز بر خود جدا نمی خواهمبه غیر خود به کست آشنا نمی خواهم
کجا وفای تو از من جفا دریغ مدارکه جز جفای تو ای بیوفا نمی خواهم
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.