شمارهٔ ۲۵۸

عاشقان را به جفا خوار مکن

مکن ای شوخ جفا کار مکن

زهر در ساغر احباب مریز

می به پیمانه ی اغیار مکن

کار اغیار به یکبار مساز

ترک احباب به یکبار مکن

از بتان جور و جفا با عشاق

گرچه خوبست تو بسیار مکن

ترسم از زاریم آزرده شوی

مکن آزار من زار، مکن

نقل و می خوردن شب با مستان

روز با مردم هشیار مکن

یا مپرس از غم ما یا ما را

به غم خویش گرفتار مکن

کار من ساخته حاشایت چیست

هست این کار تو انکار مکن

بارها حرف کسان کردی گوش

گوش کن حرف من این بار مکن

می کنی جور و جفا گر برفیق

به رفیقان وفادار مکن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع