شمارهٔ ۷۲

هر کس به ره وفا نشیند

بر خاک سیه چو ما نشیند

ثابت قدم آنکه در ره عشق

بر خاک چو نقش پا نشیند

یک لحظه نشیند آنکه با تو

یک عمر ز خود جدا نشیند

در راه تو کی ز پا نشینم

صد خارم اگر به پا نشیند

از کثرت ناکسان به کویست

جا نیست کسی کجا نشیند

یک دم ز بر تو برنخیزد

بیگانه که آشنا نشیند

با من بنشین که نیست عیبی

از شاه که با گدا نشیند

تا هست رفیق مدعی، یار

کی با تو بمدعا نشیند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع