شمارهٔ ۱۹

اهل وطن بهم همه یارند و من غریب

هرگز کسی ندیده کسی در وطن غریب

جز من به کوی او که غریبم ز بی کسی

بلبل ندیده کس به حریم چمن غریب

یوسف صفت ز شهر سفر کرده یار و من

یعقوب وار مانده به بیت الحزن غریب

شیرین به آشنائی خسرو نهاده دل

جان می کند به کوه بلا کوه کن غریب

بیگانه ای ز من همه جا ورنه بابسی

در خلوت آشنایی و در انجمن غریب

تیرت گذشت اگر ز دل من غریب نیست

باشد مدام ماندن جان در بدن غریب

از معنی غریب نو آئین رفیق هست

در گوش‌ها چو حرف وفا شعر من غریب

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع