روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۹۶ - نوری شوشتری عَلَیه الرَّحمة
اسم شریفش قاضی نوراللّه و از کمالات صوری و معنوی آگاه. به وفور فضایل و خصایل نفسانی و روحانی معروف و به صفت تحقیق و معرفت موصوف. کتاب مجالس المؤمنین بر فضیلت وی گواهی است امین. در دولت اکبر شاه قاضی القضاة مملکت هندوستان و مرجع دشمنان و دوستان می‌بود. بالاخره در عهد جهانگیر شاه به سبب تعصب مذهب به ضرب دِرّهٔ خاردار به جوار ابرار شتافت. مدت عمرش هفتاد سال و طریقهٔ نوربخشیه داشته. این چند بیت از ایشان است:
عشق تو نهالیست که خواری ثمر اوستمن خاری از آن بادیه‌ام کاین شجرِ اوست
بر مائدهٔ عشق اگر روزه گشاییهشدار که صد گونه بلا ماحضر اوست
وه کاین شب هجران تو بر ما چه دراز استگویی که مگر صبح قیامت سحر اوست
فرهاد صفت این همه جان کندن نوریدر کوهِ ملامت به هوای کمر اوست
ای درسر زلف تو صد فتنه به خواب اندردرعشق تو خواب من نقشی است بر آب اندر
در شرع محبت زان فضل است تیمم راکزدامن پاکان هست گردی به تراب اندر
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.