روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۲۷ - قطب جامی قُدِّسَ سِرُّهُ
و هُوَ شیخ قطب الدین محمدبن شمس الدین مطهر بن شیخ ابونصر احمد جامی. از اکابر مشایخ بوده. گاهی محمد و گاهی ابن مطهر و گاهی قطب تخلص می‌نموده. چون غالباً قطب تخلص کرده. درین حرف ثبت شد. از اشعار آن جناب نوشته شد:
دل از دنیا به کلی بسته داریدسراندر راه حق پیوسته دارید
دلی را کو نشد دیوانهٔ عشقبه زنجیر شریعت بسته دارید
چو در میدان وحدت کرد جولانعنان مرکبش آهسته دارید
٭٭٭
کی بود کز دست نفس شوم سرکش وارهموز هوایِ این جهان تنگِ ناخوش وارهم
جامِ می از دست ساقیِ اجل گیرم چوقطبدرکشم آزاده‌وار از هر کشاکش وارهم
وقت است که دل کمِ دو عالم گیردحاصل شدن مرادِ ما کم گیرد
شادی چو به دست می‌نیاید زین پساُمیدِ بریده دامنِ غم گیرد
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.