روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۵۲ - حقّی خوانساری علیه الرحمه
از شیخ زادگان آن ولایت و آن از قرای اصفهان و آن جناب خود نیز مقام شیخی داشته. عارفی مجرد و عاشقی موحد بود. در سنهٔ ۱۰۳۷ رحلت نموده. این رباعی از او است:
در مذهب دل گفت و شنید دگر استشبلی و جنید و بایزید دگر است
کاری نگشاید ز نماز من و تودرگاه قبول را کلید دگر است
٭٭٭
در مذهب اهل درد آن کس مرد استکز خلق مجرد ز علایق فرد است
خورشید که هست عالم آرا حقیروشن دل از آن است که تنها گرد است
٭٭٭
دامان وصال دوست در چنگم بینیک رو شده و یک دل و یک رنگم بین
در هر دو جهان نگنجد و در دل منگنجیده فراخی دلِ تنگم بین
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.