راز سخن

رباعی شمارۀ 13

ما بی‌خبر از همیشه‌مان خندیدیم

ما بی‌خبر از همیشه‌مان خندیدیم
یعنی که به قوم و خویش‌مان خندیدیم
گفتند: «الف»، و راه را پیمودند
گفتیم: «الف»، به ریش‌مان خندیدیم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.