شمارهٔ ۳۲۳

به هوا و هوس نکهت پیراهن تو

گر رود جان من از سینه فدای تن تو

گر بپیچیم سر، از شیوهٔ مردی نبود

به جفایی که کند غمزهٔ مرد افکن تو

ای که شد دامنم از دست جفاهای تو چاک

رحمتی گر نکنی دست من و دامن تو

بدمکن ای مه و پرهیز که آتش نزند

دود آه من دلسوخته در خرمن تو

عشق از آن غمزه چو تیغی به کف آورد ای دل

سرخود گر نکنی خون تو در گردن تو

گر خیالی به وفایت ندهد جان حزین

به چه فن جان برد ای شوخ ز مکر و فن تو

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع