راز سخن

شمارهٔ ۱۱۶

آنماه که بر میان کمر سازد موی

آنماه که بر میان کمر سازد موی
از سنبل سیراب نماید گل روی
گفتم سر زلفت دلم از دست ببرد
در تاب شد و گفت پراکنده مگوی

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.