راز سخن

شمارهٔ ۸۹

عیبم مکن ای خواجه که تا من هستم

عیبم مکن ای خواجه که تا من هستم
بی جان و بدن قائم و بی مِی مستم
مانند خضر زنده ی جاوید شدم
چون دست ز آب زندگانی شستم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.