شمارهٔ ۲۲۹

ای دانه ی خال سیهت دام دلم

وی پسته ی تنگ دهنت کام دلم

گم گشت در ایام غمت نام دلم

تا خود بکجا رسد سرانجام دلم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع