راز سخن

شمارهٔ ۱۱۶

گر مهر رخت خیمه بر افلاک زند

گر مهر رخت خیمه بر افلاک زند
دُرّاعه ی نیلگون فلک چاک زند
سلطان سپهر زان برآید هر روز
تا پیش رخ تو بوسه بر خاک زند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.