راز سخن

شمارهٔ ۸۷

ای شهره شهر باده باروت خوشست

ای شهره شهر باده باروت خوشست
پیوسته هوای طاق ابروت خوشست
گر عیب کنی بچشم مست آهو را
عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.