راز سخن

شمارهٔ ۸۷

الهی عبدالله را از سه آفت نگاه دار از وساوس شیطانی و خواهشهای نفسانی و غرور نادانی

الهی عبدالله را از سه آفت نگاه دار از وساوس شیطانی و خواهشهای نفسانی و غرور نادانی
الهی اگر عبدالله را خواهی گداخت دوزخی باید پالایش او را و اگر خواهی نواخت بهشت دیگر باید آرایش اورا
الهی کاشکی عبدالله خاک بودی تا نامش از دفتر وجود پاک بودی
الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پر آتش از چه افراشتی
الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگرا دیدار است عبدالله را با ناامیدی چه کار است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.