راز سخن

شمارهٔ ۹

پیش تو رهی چنان تباه افتاده است

پیش تو رهی چنان تباه افتاده است
کز وی همه طاعتی گناه افتاده است
این قصه نه ز آنروی چو ماه افتاده است
کین رنگ گلیم ما سیاه افتاده است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.