راز سخن

مناجات نامه

مناجات شمارهٔ ۲۰۵

الهی به عنایت هدایت دادی و به معونت ها بذر خدمت رویانیدی و به پیغام آب پذیرش دادی، بنظر خویش میوهٔ محبت وارسانیدی اکنون سزد که سموم مکر از آن باز داری و بنایی که خود ساختهٔ بگناه ما خراب نکنی. خداوندا تو ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی و وجدان را گواهی چه باشد فزایی و نکاهی.

روضهٔ روح من رضای تو بادقبله گاهم در سرای تو باد
سُرمهٔ دیدهٔ جهان بینمتا بود گرد خاک پای تو باد
گر همه رای تو فنای من استکار من بر مُراد رای تو باد
شد دلم ذرّه وار در هوستدلم این ذرّ در هوای تو باد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.