راز سخن

رباعی شمارهٔ ۳۳

دی شاخ شکوفه در چمن می‌خندید

دی شاخ شکوفه در چمن می‌خندید
بر سنبل و نسرین و سمن می‌خندید
از دور سپیدهٔ سحر را دیدم
بر روز خود و به شام من می‌خندید

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.