رباعی شمارهٔ ۱۷
از ابر سیاه لعل و گهر میریزد
از ابر سیاه لعل و گهر میریزد
وز دیدهٔ من خون جگر میریزد
بیروی تو از هر مژهام در گلشن
دامندامن لاله تر میریزد
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.