افزوده ای بر جنگلی ها

گویی درخت های "سیاهکل" ،

تا دشت و شهر ریشه دوانده ست

که غرش سلاح و جوشش خون شهید

هر دو فزونی می گیرد

بذری که "کوچک" و "عمو اوغلی" پاشیدند

اکنون نهال می شود

اکنون نهال ها ...

بنگر که کوه و شعر

شباشب آذین می گردد

با قامتِ بلند بپا خاستگان ...

واخوردگان

گفتند یاوه :

- "جانی ِ جبّار با صد هزار گزمه و خنجر مسلح است

جز صبر و انتظار ، رهی نیست"

امّا ،

ای همچون من به کار ، تو ای بیدار !

بر بام شب بایست ، نظر کن :

دریایی از درخت سترگ و مسلح است

کاینک به سوی "مَکبث" می آید ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع