در خیابان ...

در خیابان مردی می گرید

پنجره های دو چشمش بسته ست

دست ها را باید

به گرو بگذارد

تا که یک پنجره را بُگشاید ...

همه روزان ِ سپیدش جمعه ست

او که از بیکاری

تیر سیمانی را می شمرد

در قدم های ِ ملولش قفسی می رقصد

با خودش می گوید :

- کاش می شد همه ی عقربکِ ساعت ها

می ایستاد

کاش تردید ِ سلام تو نبود

دست هایم همه بیمار پریدن هایی

از بغل ِ دیوارست ...

کاش دستم دو کبوتر می بود

در خیابان مردی می گرید ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع