شمارهٔ ۱۰ - در نصیحت و پند
بترس از بدِ خلق خاقانیا
بترس از بدِ خلق خاقانیا
ولیکن ز بد دِه امان خَلق را
وفا طبع گردان و ایمن مباش
ز غدری که طبع است آن خلق را
دروغی مران بر زبان و مدان
که صدقی بوَد بر زبان خلق را
در افعالِ خلق آشکارا شود
قضائی که آید نهان خلق را
هم از خلق سَر برزند از زمین
بدی کاید از آسمان خلق را
بَدِ خلق هرچت فزونتر رسد
نکوئی فزونتر رسان خلق را
همه دوستی ورز با خلق لیک
به دل دشمنِ خویش دان خلق را
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.