قصاید
نمایش اشعار صفحه 1 از 3
فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء
- شمارهٔ ۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار
- شمارهٔ ۴ - در حکمت و موعظه و مدح خاتم الانبیا (ص)
- شمارهٔ ۵ - در نعت پیغمبر اکرم صلیالله علیه و آله
- شمارهٔ ۶ - در پند و اندرز و معراج حضرت ختمی مرتبت
- شمارهٔ ۷ - در مباهات و نکوهش حسودان
- شمارهٔ ۸ - در شکایت از حبس و بند و مدح عظیم الروم عز الدوله قیصر
- شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است
- شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیدهای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است
- شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
- شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۱۴ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۱۵ - در ستایش ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه
- شمارهٔ ۱۶ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
- شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر)
- شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
- شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۲۱ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
- شمارهٔ ۲۳ - سوگند نامه و مدح رضی الدین ابونصر نظام الملک وزیر شروان شاه
- شمارهٔ ۲۴ - در تحسر و تالم از مرگ کافی الدین عمربن عثمان عموی خود گوید
- شمارهٔ ۲۵ - در حسب حال و شکایت از استرداد ملکی که بوی داده بودند
- شمارهٔ ۲۶ - در شکایت از زندان
- شمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفر
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
- شمارهٔ ۲۹ - در مدح دستور اعظم مختار الدین
- شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح خواجه همام الدین حاجب و یاد کردن از مرگ منوچهر
- شمارهٔ ۳۲ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
- شمارهٔ ۳۳ - در مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان شروان شاه و ملکه
- شمارهٔ ۳۴ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
- شمارهٔ ۳۵ - در بیاعتنایی به دنیا
- شمارهٔ ۳۶ - قصیده
- شمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیر
- شمارهٔ ۳۸ - در رثاء بهاء الدین احمد
- شمارهٔ ۳۹ - در ستایش صفوة الدین بانوی شروان شاه اخستان
- شمارهٔ ۴۰ - قصیده
- شمارهٔ ۴۱ - قصیده
- شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
- شمارهٔ ۴۳ - تجدید مطلع
- شمارهٔ ۴۴ - دربارهٔ بیماری خود
- شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
- شمارهٔ ۴۶ - در ستایش اتابک اعظم مظفر الدین قزل ارسلان عثمان بن ایلدگز
- شمارهٔ ۴۷ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۴۸ - قصیده
- شمارهٔ ۴۹ - قصیده
- شمارهٔ ۵۰ - در رثاء امام محمد بن یحیی و حادثهٔ حبس سنجر در فتنهٔ غز
- شمارهٔ ۵۱ - قصیده
- شمارهٔ ۵۲ - در رثاء زوجهٔ خود
- شمارهٔ ۵۳ - قصیده
- شمارهٔ ۵۴ - در ستایش رکن الدین محمد بن عبد الرحمن طغان یزک
- شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع میکردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود
- شمارهٔ ۵۶ - قصیده
- شمارهٔ ۵۷ - قصیده
- شمارهٔ ۵۸ - این قصیدهٔ را در جواب امام مجد الدین سروده و به مدح شاه اخستان پایان داده است
- شمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خود
- شمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگار
- شمارهٔ ۶۱ - تجدید مطلع
- شمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاه
- شمارهٔ ۶۳ - قصیده
- شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
- شمارهٔ ۶۵ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۶۶ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
- شمارهٔ ۶۸ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۶۹ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
- شمارهٔ ۷۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۷۲ - مطلع سوم
- شمارهٔ ۷۳ - قصیده
- شمارهٔ ۷۴ - قصیده
- شمارهٔ ۷۵ - قصیده
- شمارهٔ ۷۶ - در شکایت از زندان
- شمارهٔ ۷۷ - در ستایش شروان شاه
- شمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خود
- شمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران
- شمارهٔ ۸۰ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۸۱ - این قصیدهٔ را حرز الحجاز خوانند در کعبهٔ علیا انشاء کرده و بر بالین مقدس پیغمبر اکرم صلوات الله علیه در یثرب به پایان آورده
- شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است
- شمارهٔ ۸۳ - قصیده
- شمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودان
- شمارهٔ ۸۵ - قصیده
- شمارهٔ ۸۶ - در رثاء امام شهاب الدین
- شمارهٔ ۸۷ - در رثاء امام شهاب الدین ابوالفضائل شروانی
- شمارهٔ ۸۸ - قصیده
- شمارهٔ ۸۹ - قصیده
- شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح پیغمبر اکرم (ص)
- شمارهٔ ۹۰ - در ستایش اتابک منصور فرمانروای شماخی و ابوالمظفر شروان شاه
- شمارهٔ ۹۱ - مطلع دوم
- شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است
- شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
- شمارهٔ ۹۴ - قصیده
- شمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعد
- شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید
- شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز
- شمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند.
- شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم