شمارهٔ ۶۷
بس خلق که بر آمده (و) رفته گریست
بس خلق که بر آمده (و) رفته گریست
نا رفته در این گنبد درد آمده کیست
مستغرق این جهان فانی نشوی
گر بشناسی کامدن و رفتن چیست
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.