راز سخن

شمارهٔ ۵۷

می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ست

می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ست
موتی است حقیقت که حیات آمیزست
کندست ازو فهم فرو بسته دهان
با عقلش از آن همیشه دندان تیزست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.