شمارهٔ ۳۳۶

رمضان سلّمه الله به سلامت بگذشت

می بیارید که طوفان ملامت بگذشت

ساقیا عارض توعید من است و غم دل

عَلَم عید که آنک به علامت بگذشت

ساقیان اند به حق مکرم و بس در عالم

کو دگر کس که براو بوی کرامت بگذشت

حق علیم است که در مدت یک مه صد بار

هر نفس بر من بی چاره قیامت بگذشت

دیر بیدار شدیم از می غفلت افسوس

دولت عمر که بر ما به غرامت بگذشت

پیش بت خمر بخوردیم و سجود آوردیم

کار ما بر در طاعت ز اقامت بگذشت

هیچ باقی نگذاریم چو می باید رفت

تا نگویند نزاری به ندامت بگذشت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع