بخش۴

دیدم صدای هلهله هایی که آشنا

می خواندم به جاده پیکار زندگی

گفتم نفیر نی لبک من

آواز مردم است

گفتم که واژههای تراویده از وجود

دمساز مردم است

اما

این گوژپشت رنج کشیده

یعنی من

این ز خویش بریده

آ?ا ز نو ترانه از یاد رفته را

آغاز می کند ؟

این مرغ پر شکسته به کنج قفس اسیر

ایا دوباره از قفس سرد عمر سوز

پرواز می کند؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع