شمارهٔ ۲۶۲

شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم

داغها بر جگر، از الفت مرهم دارم

نسبم کاش چو یاران دگر جعلی بود

غم عالم ز نسب نامهٔ آدم دارم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع