راز سخن

شمارهٔ ۲۲۰

شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می‌افتد

شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می‌افتد
نگردد روشناس آن کس که جوهردار می‌افتد
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل، زان نرگس بیمار می‌افتد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.