شمارهٔ ۱۶۹

ساقی مباد عیدی ما کوتهی شود

پیمانهٔ هلال پر از می، تهی شود

خود در عزای خویش نشیند به زندگی

بیمار عشق را، چو امید بهی شود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع