شمارهٔ ۱۶۶
لب گویای من چون شمع، مقراض سخنها شد
لب گویای من چون شمع، مقراض سخنها شد
زبان روشنم، افسانهساز انجمنها شد
ز بس سر میزند ز اندیشهام، یاد خط سبزش
ز نقش پای کلکم، صفحهها رشک چمنها شد
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.