راز سخن

شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد

آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت

آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
نه روم و نه روس
بر قامت عزتت فلک حله نبافت
جز اطلس و توس
مرغ دل ما دانهٔ وصل تو چشید
امّا به شبی
یک بار کرم کردی و تکرار نیافت
چون تخم خروس

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.