شمارهٔ ۳۰

هر چند سپهر فکرم اختربار است

بر دوش زبان، سخنوری سربار است

از خامهٔ تیره بخت خود ممنونم

این ابر سیاهی ست که گوهربار است

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع