شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادان

چارپایی شنیده ام مرده است

از امیرکبیر، طال بقاه

چون که سنجیدم این سخن، گفتم

غلط افتاده است در افواه

بعد خویش، آن که چون امیر گذاشت

کی وجودش شود به مرگ، تباه

خلف آن را که هست، خود باقی است

خرد آمد برین حدیث گواه

زنده را، مرده کی توان گفتن؟

خود حکم باش حسبهًٔ لِلّٰه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع