راز سخن

رباعی شمارهٔ ۳۴

چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او

چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او
بس زود ملول گشتی از هم‌نفَسان
آه از دل تو که سنگ می‌بارد از او

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.