شمارهٔ ۵۱

ز سوزنامهٔ من سوخت بال و پر کبوتر را

چو قمری آتش من ساخت خاکستر کبوتر را

چو دریایی که باشد موجزن، از شوق کوی او

به تن بال پریدن می شود هر پر کبوتر را

زشوق نامه ام بر خاک بیتابی تپیدنها

زبال و پر مرقع می کند در بر کبوتر را

چنان خوناب حسرت می چکد دایم زمکتوبم

که هر پرگشته چون مژگان عاشق تر کبوتر را

زشرح زهر غم جویا عجب نبود زمکتوبم

که سازد همچو طوطی سبز پا تا سر کبوتر را

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع