شمارهٔ ۱۰۲

در باغ بدیدم صنمی سیمین خد

کز غایت حسن طعنه بر گل می زد

گفتم بگذار تا ببوسم پایت

گفتا نتوان ز دست هم صحبت بد

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع