شمارهٔ ۱۰

ای وزیر جهان به فرزندان

التفاتی نمی کنی چندان

پسرت هر کجا که بیند...یر

از شعف در زند بدو دندان

دخترت را به کو... همی... ایند

کاین بود عادت خردمندان

در پی ما فتاده اند از آنک

...یر ما هست سخت چون سندان

عیب ایشان بدین نشاید کرد

چون به در می‌روند فرزندان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع