بخش ۱۴۰ - حکایت بر سبیل تمثیل

سائلی گفت با کسی به عجب

با فلانت چه نسبت است و نسب

گفت او ترک هست من تاجیک

لیک داریم خویشی نزدیک

دارد او پر درختها باغی

بر یکی کرده آشیان زاغی

هر گه آن زاغ می کشد آوا

آید آوای او بدین مأوا

تا مرا جای بودن این مأواست

گوش من بر صدای آن آواست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع