روضهٔ هفتم (در شعر و بیان شاعران)

بخش ۱۶ - عمعق بخارایی

عمعق - رحمه الله تعالی، وی نیز از شعرای ماوراء النهر است و استاد شعرای وقت خود است و این چند بیت که در مفتتح یکی از قصاید گفته بغایت بدیع و لطیف است:

اگر موری سخن گوید و گر مویی روان داردمن آن مور سخنگویم من آن مویم که جان دارد

تنم چون سایه مویست و دل چون دیده مورانز هجر غالیه مویی که چون موران میان دارد

اگر با موی و با موری شبانروزی شوم همرهنه مور از من خبر یابد نه موی از من نشان دارد

به چشم مور در گنجم ز بس زاری و بس سستیاگر خواهد مرا موری به چشم اندر نهان دارد

من آن مورم که از زاری مرا مویی بپوشاندمن آن مویم که از سستی کم از موری توان دارد

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع